Kapelaan van Velthoven
Per 15 oktober 2018 heeft bisschop Liesen mij benoemd als kapelaan voor de drie parochies in Zeeuws Vlaanderen. Ik ben de bisschop dankbaar dat hij mij heeft gevraagd om als kapelaan dicht bij de mensen te zijn en samen met hen de geloofsgemeenschappen van de katholieke kerk in Zeeuws-Vlaanderen te versterken.
Ik ben geboren en getogen in Dorst, een Brabants dorpje onder de rook van Oosterhout en Breda. Na de kleuterschool bij de zusters Franciscanessen en de basisschool Sint Marcoen, beide in Dorst, heb ik mijn middelbare school gevolgd in Breda – Onze Lieve Vrouwe college (OLV). Hierna ben ik gaan studeren aan de business universiteit Nyenrode en gaan werken bij het accountantskantoor PricewaterhouseCoopers (PwC). Ik ben afgestudeerd en heb gewerkt als register accountant.
De muziek heeft mij altijd in de kerk gehouden. Vanaf mijn achtste jaar speel ik namelijk al orgel en ik zat vanaf mijn vijftiende achter het orgel van de huidige Antoniuskathedraal. Daarnaast heb ik ook verschillende kerkkoren gedirigeerd. Tot op heden ben ik nog lid van fanfare Sint Joris in Dorst, waar ik al meer dan 30 jaar slagwerker ben.
In 2004 heb ik de eerste informatie aangevraagd voor de priesteropleiding Bovendonk, maar het duurde nog tot 2008 voordat ik een eerste gesprek had met bisschop van de Hende en later met vicaris Wiel Wiertz. In 2009 ben ik met de priesteropleiding begonnen, het voelde voor mij als thuiskomen.
Na zes jaren van studie en vorming ben ik op 10 mei 2015 tot diaken gewijd en op 7 november 2015 tot priester. Het is voor mij een grote vreugde dat God mij heeft geroepen voor het priesterschap en dat ik nu als Zijn instrument mag werken in Zijn wijngaard. Ik ben nog steeds, ‘in de naam van de Heer gelukkig’!
In de afgelopen drie jaar heb ik met veel plezier gewerkt in de zes parochies van het samenwerkingsverband Alpen-Gilze. Hier was ik als kapelaan verantwoordelijke voor de bediening van de sacramenten en de voorbereidingen hierop (catechese). Daarnaast heb vele huisbezoeken mogen brengen en heb ik mij ingezet voor tiener- jongeren- en gezinspastoraat, diaconale projecten en voor Syrische christelijke vluchtelingen. Met de vluchtelingen hebben we een orkest opgericht genaamd Suryana (Ons Syrië).
Ik hoop begin oktober te verhuizen naar Zeeuws Vlaanderen en kom te wonen in Terneuzen. Samen met mijn ouders heb ik Terneuzen al een paar keer bezocht, alsmede het museum ‘Land van Axel’.
Ik zie uit naar de samenwerking met mijn collega’s in het pastorale team en hoop u snel te ontmoeten. Laten we elkaar vandaag en de dagen die komen gaan dragen in gebed.
In nomine Domini feliciter!
Groet,
Kapelaan Jochem van Velthoven

 

 

 

 

 

Brief aan het volk van God

In de afgelopen dagen werd een rapport openbaar gemaakt waarin de ervaringen werden beschreven van overlevenden, allemaal slachtoffers van seksueel misbruik, machts- en gewetensmisbruik door priesters in een periode van ongeveer 70 jaar.
Hoewel we kunnen zeggen dat de meeste van deze gevallen tot het verleden behoren, hebben we toch de pijn van veel van de slachtoffers leren kennen.
We beseffen dat deze wonden nooit verdwijnen en dat ze ons dwingen deze gruweldaden te veroordelen en met vereende krachten deze cultuur van de dood te ontwortelen.

Deze wonden verdwijnen nooit.

De hartverscheurende pijn van deze slachtoffers, die het uitschreeuwen tot in de hemel, werd lang genegeerd, stil gehouden of het zwijgen opgelegd. Maar de schreeuw was krachtiger dan alle maatregelen die haar tot zwijgen wilden brengen en dan beslissingen die een oplossing moesten bieden, maar het in feite nog erger maakten door in medeplichtigheid te vallen. De Heer toonde die roep en liet ons opnieuw zien aan welke kant Hij staat. Maria’s lied is geen vergissing en blijft door de eeuwen heen zacht echoën. Want de Heer herinnert zich de belofte aan onze voorouders: Hij toont de kracht van zijn arm; slaat trotsen van hart uiteen. Heersers ontneemt Hij hun troon, maar verheft de geringen. Die hongeren overlaadt Hij met gaven, en rijken zendt Hij heen met lege handen. (Lucas 1, 51-53)

Beschaamd beseffen we dat onze levenswijze onze woorden heeft ontkend en blijft ontkennen.

Met schaamte en berouw erkennen we als een kerkelijke gemeenschap dat we niet waren waar we moesten zijn, dat we niet tijdig hebben gehandeld en ons niet bewust waren van de omvang en de ernst van de schade die aan zoveel levens werd toegebracht. We toonden geen zorg voor de kleinen; we lieten ze in de steek.
Ik maak me de woorden van toenmalig kardinaal Ratzinger eigen, wanneer hij zich tijdens de kruisweg voor Goede Vrijdag in 2005 identificeerde met de kreet van pijn van zoveel slachtoffers en riep: Hoeveel vuiligheid is er in de Kerk, en zelfs onder hen die als priesters volledig aan Christus zouden moeten toebehoren! Hoeveel trots, hoeveel zelfvoldaanheid! Het verraad van Christus door zijn leerlingen, hun onwaardige ontvangst van zijn Lichaam en zijn Bloed is stellig het grootste leed dat de Verlosser te verduren heeft; het doorboort zijn hart.
We kunnen enkel tot Hem roepen vanuit de diepte van ons hart: Kyrie eleison - Heer, red ons! (Matteüs 8,25))(negende statie).

Nee zeggen tegen misbruik, is ook nadrukkelijk nee zeggen tegen alle vormen van klerikalisme.

Het is essentieel dat wij, als Kerk, in staat zijn om met verdriet en schaamte de wreedheden te erkennen en te veroordelen, begaan door godgewijde personen, geestelijken, en mensen belast met de missie om te zorgen voor de meest kwetsbaren. Laten we vergeving vragen voor onze eigen zonden en de zonden van anderen. Een besef van zonde helpt ons om de fouten, misdaden en wonden uit het verleden te erkennen en maakt ons in het heden meer open en toegewijd op weg naar hernieuwde bekering.

Moge de heilige Geest ons de genade van bekering schenken en de innerlijke zalving, die nodig is om onze wroeging te uiten en onze vaste wil om deze misdaden van mishandeling moedig te bestrijden.

Vaticaanstad, 20 augustus 2018
Franciscus

Hierboven is een gedeelte van de brief van de paus weergegeven. De volledige brief kunt u lezen op de website. Mocht u over dit onderwerp willen lezen: ‘Je ogen verraden je’, een autobiografisch weergave door Steven van der Hoeven.

Wiel Wiertz, pastoor

 

 

 

 

Feestelijke diakenwijding met drie bisschoppen
Sacha Steijaert tot transeunt diaken gewijd.                

De foto's van de wijding van Sacha Steijaert. klik hier

 

Bekijk hier het Andreas kartern uit het Rondje West

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------