image

Parochie heilige Andreas nieuwsbrief 22         9 augustus

Sint Eligiusplein 17

4501 CD Oostburg

0117 – 453374

andreas-wzvl@kpnmail.nl



Van de bestuurstafel

We hebben een week met mooi weer achter de rug. Zeker voor de wandeling met het Pinkstervuur vanaf Schoondijke via de Westerschelde Ferry naar het parochiehuis aan de Singel in Vlissingen hebben we het getroffen. Samen op weg met het vuur van geloof, wat tijdens het wachten bij de ferry nog een geloofsgesprek opleverde met een gezin van de Veluwe die hier op vakantie waren en meteen terugdachten aan het Pinkstervuur dat vorig jaar met Pinksteren in een dienst waarbij ze aanwezig waren werd ontstoken.

Het waren zeven drukke dagen met de gesprekken en het geloofsgesprek, maar het heeft ons geleerd dat er nog steeds veel geloof is in West-Zeeuws-Vlaanderen. Er is nog steeds vuur in onze geloofsgemeenschappen. Dat wisten we al, gezien de vele activiteiten die her en der georganiseerd worden naast de regulieren weekendvieringen en de vele vrijwilligers waar we nog steeds een beroep op kunnen doen. Maar uit de gesprekken kwam punten naar boven die we als parochiebestuur en pastoraal team niet kunnen negeren. Een mooie uitdaging om in het nieuwe pastorale jaar, dat over een paar weken start, mee aan de slag te gaan.

Momenteel genieten veel mensen van het mooie weer, ook de vele toeristen die in onzeregio verblijven en ervoor zorgen dat het inwonersaantal waarschijnlijk verdubbeld is. En dat ondanks dat Zeeland oranje gekleurd is op de coronakaart. Laten we ons aan de regels houden en zorgen en aandacht houden voor elkaar. Een fijne vakantie voor ieder van u.


Bij de zondag......


Wees niet bang, Ik ben het!

Nadat zij in de boot gestapt waren, ging de wind liggen.

De inzittenden wierpen zich voor Hem neer en zeiden:

‘Waarlijk, Gij zijt de Zoon van God’.

Mattheüs 14, 32-33


Inleiding

Angst is een verlammende emotie. De een is er misschien beter tegen bestand dan de ander, maar niemand ontkomt in zijn of haar leven aan momenten waarop angst en twijfel dreigen te overheersen. Existentiële crisismomenten: als er iets verschrikkelijks gebeurt, als je leven op zijn grondvesten staat te schudden en je het gevoel hebt dat alle bodem onder je voeten wegschuift. Hoe groot is dan de behoefte aan bemoediging en troostende nabijheid, van een ander, die om je geeft. Deze zondag horen we verhalen over mensen die bang zijn, zo bang als de dood. En over die ander, die Ene, die om ons geeft en zegt: ‘Kom maar, wees niet bang, Ik ben het!’

Om ontferming

Wees mij genadig, Heer, bij U weet ik mij geborgen. Heer, ontferm U.

Kom mij vanuit uw hemel tegemoet met uw hulp en met uw redding.

Christus, ontferm U.

Op U vertrouw ik, Heer, op U vertrouw ik, mijn hart weet zich bij U gerust.

Heer, ontferm U.


We lezen deze zondag:

1 Koningen 19, 9a.11-13a

Romeinen 1-5

Mattheüs 14, 22-33



image


Woorden ter overweging

In de lezing uit het evangelie van deze zondag zijn de leerlingen volledig gefixeerd door de tegenwind die zij ervaren bij het varen in de boot. Bij die tegenwind kunnen wij ons van alles voorstellen. In de eerste lezing bestaat de tegenwind er voor de profeet in, dat hij geen succes heeft gehad met zijn verkondiging, en op de vlucht moest voor zijn vervolgers, en uitgeput bij een grot aankwam. In allerlei vormen kennen wij ook tegenwind in het dagelijks leven. De een kan er beter mee overweg dan de ander. Voor de een is tegenslag een uitdaging om er nog harder tegenaan te

gaan, een ander laat zich sneller uit het veld slaan. Ook dat laatste is niet per se een ramp: we zien het aan Petrus, ook als hij begint te zinken, vangt de Heer hem op.

Vaak zijn juist de momenten van zwakheid in het leven, de momenten waar wij ons voor schamen, de belangrijkste momenten, omdat wij daar ervaren hoe de Heer ons opvangt als wij tenminste om zijn hulp durven te roepen en zijn hulp durven toe te laten.

In het evangelie mag Petrus ervaren en mogen wij lezen hoe de ontroerende woorden van Jezus vrede brengen: ‘Vrees niet, Ik ben het’. Daardoor durft Petrus over het water te lopen. Maar als hij dan de aandacht van Jezus afwendt, en toch weer onder de indruk komt van de wind, begint hij wederom te zinken. Zo maken de woorden van Jezus ons duidelijk hoe uiterlijke kracht zijn basis vindt in innerlijke vrede en vertrouwen op Hem.

Pastoor Wiertz


Pater Willekens overleden

Vorige week hebben we het bericht ontvangen dat pater Willekens op zaterdag 25 juli 2020 op 94-jarige leeftijd is overleden.

Uit het bidprentje:

Geboren te Lier op 8 oktober 1925, werd Adriaan Willekens op 12 september 1947 ingekleed in de abdij van Postel. Hij ontving toen de naam Georges. Twee jaar later, op 12 september 1949, verbond hij zich door professie aan dit klooster. Op 26 juli 1953 werd hij tot priester gewijd. Daarna behaalde het pedagogisch diploma en het diploma van kandidaat in de koloniale wetenschappen. Hij was missionaris in het bisdom Lolo (Congo) van 27 oktober 1955 tot 19 april 1972. Hij was er directeur van de normaalschool. Hij was aalmoezenier in het Nederlands leger van 1 september 1972 tot in 1979. Van 1 mei 1979 tot 21 oktober was hij aalmoezenier in het Academisch ziekenhuis de Pellenberg en van 15 oktober 1983 tot 31 oktober 1995

in het Sint Antoniusziekenhuis en het verpleegtehuis De Stelle te Oostburg. Vanaf 1985 was hij gedurende enkele jaren medewerker aan het officialaat van het bisdom Breda. Sinds 26 september 2018 verbleef hij in het Woonzorgcentrum De Lusthoven te Arendonk. Daar overleed hij, gesterkt door het ziekensacrament, op zaterdag 25 juli 2020. Zijn uitvaart werd gevierd op 31 juli 2020. Hij werd begraven op het kerkhof van de abdij.

Confrater Georges had iets weg van de rijke jongeling in het evangelie (vgl. Mt 19, 16-22). Als zoon van de burgemeester van Reusel was hij immers van goeden huize. Maar in tegenstelling tot de rijke jongeling, die afdroop toen de Heer hem vroeg geld en goed op te geven, is confrater Georges de Heer wel gevolgd, toen hij meer dan zeventig jaar geleden intrad in de abdij van Postel en er enkele jaren later tot priester gewijd werd. Met zijn kennis en kunde diende hij het rijk Gods, eerst als missionaris in Congo en vervolgens als legeraalmoezenier te Amersfoort en als ziekenhuisaalmoezenier te Pellenberg en te Oostburg. Daar woonde hij vanaf 1983 in een rijhuisje. De voorkamer werd ingenomen door een grote modeltreinbaan, de rest van de woning stond vol wetenschappelijke en theologisch boeken, die hij allemaal gelezen had, sommige zelf meermaals!

Vanaf 1995, toen hij zijn emeritaat genomen

had, leidde confrater Georges een teruggetrokken leven. Hij at weinig en wandelde veel. Regelmaat kenmerkte zijn dagelijks leven. Naar aanleiding van zijn 80ste verjaardag in 2005 schreef hij: "Ik heb al heel wat jaren het 'emeritaatsland' bewandeld. Een land met nog één grens, de laatste. Aan die grens wacht er Iemand, met hoofdletter geschreven. Dat is voor mij voldoende.

Intussen lees ik wat gelezen moet worden en wat de moeite waard is om te lezen. Nu en dan is er een pastorale noodsituatie waar ik op inga."

Met de jaren viel dat alles weg, zelfs het lezen en converseren. In het aanschijn van de dood was dit niet meer belangrijk. Daarenboven nam zijn gezichtsvermogen af en kampte hij met geheugenverlies. De laatste maanden van zijn verblijf te Oostburg waren penibel. Hij was ervan overtuigd dat hij op elk moment kon sterven. Daardoor was hij zeer onrustig. Vanaf zijn opname in het woonzorgcentrum, eind september 2018, waar hij met liefdevolle zorgen omringd werd, kwam hij tot rust. het woord van de profeet Jesaja ging er voor hem in vervulling: "In stille berusting ligt uw redding, in rustig vertrouwen uw kracht" (Jes. 30, 15).

Confrater Georges besloot de tekst die hij geschreven had naar aanleiding van zijn 80ste verjaardag met de volgende woorden, die beschouwd kunnen worden als zijn testament: "Er is niets belangrijkers in het leven dan van elkaar houden, gehouden te hebben, te blijven houden als je elkaar niet langer kunt zien."

Moge hij rusten in vrede!


Vieren met kinderen thuis

Wij zijn aangekomen bij de 19e zondag van jaar

A. Het thema van de viering deze zondag is:

‘Jezus loopt over het water’.



image


De miniviering bestaat uit:


Klik hier voor de link van de mini-viering naar de website van onze parochie.


Woord van Bemoediging

In samenwerking met de drie Zeeuws-Vlaamse parochies: H. Maria Sterre der Zee, Elisabeth Parochie, parochie heilige Andreas en de stichting Kerkbelang Koewacht wordt er elke week een Woord van Bemoediging opgenomen door één van de Pastores van het Zeeuws- Vlaamse team.

Het Woord van Bemoediging voor de 19de zondag door het jaar met als thema ‘Vertrouwen en vriendschap’, is opgenomen in de kerk van de heilige Catharina in Hengstdijk en gepresenteerd door pastor Ralf Grossert.


Klik hier om het Woord te beluisteren.


Vieren in de geloofsgemeenschappen

In het weekend van 8 en 9 augustus vieren we de liturgie van de 19de zondag door het jaar. In onze parochie zijn er dan vieringen op zondag:

in de heilige Maria Hemelvaartkerk te Aardenburg om 09.15 uur woord- en communieviering (Katrien Van de Wiele);

heilige Bonifatiuskerk (strandkerk) te Cadzand- Bad om 10.00 uur eucharistieviering (Giedoo De Reu);

in de Mauritskerk te IJzendijke om 10.45 uur woord- en communieviering (liturgiegroep).

In het weekend van 15 en 16 augustus vieren we de liturgie van het hoogfeest van Maria Tenhemelopneming. In onze parochie zijn er dan vieringen op:


op het kerkplein voor de heilige Maria Hemelvaartkerk in Aardenburg op zaterdag 15 augustus om 19.00 uur eucharistieviering (openluchtmis) (pater Tonny Verbraeken);

heilige Barbarakerk te Breskens om 09.15 uur woord- en communieviering (Ralf Grossert);

heilige Bonifatiuskerk (strandkerk) te Cadzand- Bad om 10.00 uur eucharistieviering (Philippe Hallein);

heilige Eligiuskerk te Oostburg om 10.00 uur eucharistieviering (pater Tonny Verbraeken).


Pinksterestafette

Na een week van gesprekken op locatie en het geloofsgesprek van parochianen en pater Marc Lindeijer, vicaris-generaal van het bisdom Breda, hebben we afgelopen dinsdag het Pinkstervuur naar de Mariaparochie op Walcheren gebracht. Een verslag daarvan kunt u lezen op de parochiewebsite of op onze facebook pagina. Met het Pinkstervuur kwam er een geloofsbrief mee vanuit de Elisabethparochie. Op onze beurt hebben wij een geloofsbrief afgegeven in de Mariaparochie. Beide geloofsbrieven worden met deze Nieuwsbrief verstuurd.


Tot slot

Vervolg de weg van het leven in vrede.

Wat ook op u wacht, weet dat God altijd weer zegt: ‘Wees niet bang, Ik ben er.’


 



 

 

Start