In Memoriam pater Jos Smeets o.p.

Pater Jos Smeets werd geboren op 24 december 1947 in Hasselt. Het gezin telde drie jongens en drie meisjes. Jos was de eerste in de rij. Van 1959 tot 1965 deed hij zijn Latijns-Griekse humaniora en hij trad binnen in de Orde in 1965. Hij studeerde filosofie en theologie en werd op 10 juli 1977 tot priester gewijd.  In 1977 begon zijn apostolaatsleven als medewerker in het Katholiek Universitair Centrum (KUC) te Gent. Hij zou er tot 2004 werkzaam zijn in de studentenpastoraal. En hij deed dat bovendien tegelijk met andere werkzaamheden, zoals aalmoezenier van een Gezinsgroep, godsdienstleraar te Gent en te Kwatrecht en taken binnen de Orde.

Jos had een talenknobbel waarmee hij o.a. het Spaans onder de knie kreeg. Dat laatste had te maken met zijn grote interesse voor Midden-Amerika dat hij meermaals voor korte of langere tijd bezocht. Hij bond met de pen de strijd aan tegen de door de VS gesteunde bloedige dictaturen in die regio en verdedigde de bevrijdingstheologie die het opnam voor de verdrukte armen. In 1996 kon Jos een droom realiseren: een sabbatjaar doorbrengen in een Latijns-Amerikaans land. Zijn keuze viel op Guatemala. Hij bracht een jaar door in twee parochies in de bergen van Verapaz, van oudsher hét missiegebied van de Spaanse dominicanen. Hij maakte er kennis met de diep religieuze Maya-riten en gebruiken.
Toen het KUC ophield, verhuisde Jos in 2004 naar het huis van de dominicanen in het Zoute. Van daaruit deed hij pastoraal werk als lid van het pastores-team in de regio West-Zeeuws-Vlaanderen. Hij deed dat tot 2010.

Enige tijd nadat Jos was teruggekeerd van Guatemala werd voor hemzelf en zijn omgeving duidelijk dat hij aan de ziekte van Parkinson leed. Aanvankelijk evolueerde zijn ziekte traag en kon hij ze met medicijnen vrij goed onder controle houden, maar langzaam namen de symptomen toe. Tot op het einde heeft hij de ziekte moedig gedragen, ook al deed de groeiende moeilijkheid tot communiceren hem veel pijn. Toen het niet meer mogelijk was om in Knokke te blijven, is hij verhuisd naar het WZC Engelendale te Brugge. Daar werd hij, mede in het gezelschap van de zusters dominicanessen, tot zijn tevredenheid goed omringd en verzorgd. Ook zijn familie, vriendenkring en medebroeders waren hem zeer nabij.

Pater Jos Smeets was een beminnelijk man. Diep gelovig, open van geest, ruim van hart,
poëtisch van aard, en vooral met een fijnzinnige humor begiftigd. Hij was bovendien een begenadigd schrijver. Zijn ‘stukjes’ en artikels zijn pareltjes om telkens van te blijven genieten.

Zijn overlijden laat ons allen, zijn medebroeders, zijn familie en zijn vele vrienden en vriendinnen met verdriet achter. Wij zijn de Heer dankbaar voor dit rijke leven en wij bidden dat Hij hem mag opnemen in zijn Liefde.


 

START